با بچه ها تا عشق حسین(ع)

با بچه ها تا عشق حسین(ع)

اگر با کودکانتان به هیئات عزاداری می روید، خوب است نکاتی را رعایت کنید تا از این کار نتیجه مطلوب تربیتی حاصل کنید و بچه هایی حسینی باربیاورید.

اگر بتوانیم فرزندانمان را به درستی با امام آشنا کنیم، یک کار تربیتی بزرگ در جهت غنی سازی فرهنگ، و اعتقاداتی کرده ایم که برای یک عمر بتواند فرزند ما را از گرفتار شدن در سیلابهای خطرناک اجتماعی نجات دهد.

انتخاب هیئت مناسب

یکی از مهمترین مسائل برای حضور بچه ها در هیئات، انتخاب یک هیئت مناسب است. وقتی قرار باشد یک کودک با حساسیت خاص روح کودکانه همراه شما باشد، در انتخاب هیئت باید هوشمند بوده و حتی گاهی وسواس به خرج دهید. هر هیئتی جای مناسب برای فرزند شما نیست. هیئت­هایی که بعضا به شکل افراطی عزاداری می کنند، یا برای مدت طولانی شور می زنند که در حوصله و طاقت کودکان نیست، هیئت مناسبی برای کودک شما نیست. همچنین حضور در مجلس مداحانی که سواد و دقت کافی در ارائه مطالب ندارند و ذهن کودکان را پراز مسائل خشن و بیرحمانه می کنند هم مناسب نیستند. بهترین هیئت، هیئتی است که فرزند شما را عاشق امام حسین و دستگاه آن حضرت کند. هیئتی است که به کودکان مطالب مفید و صحیح بیاموزد نه مجلسی که صرفا با تحریک احساسات و تبیین مطالب خشن و بیرحمانه، کودک را به شدت هیجان زده و مرعوب نماید.

با بچه ها در دسته جات عزاداری

اگر در ایام مخصوص محرم مثل تاسوعا و عاشورا کودکان را به همراه خود به دسته جات عزاداری در خیابان ها می برید، از آنها بخواهید که ادب حضور در مراسم را رعایت کنند .اگر چه کودکان حق دارند با یک طبل کوچک یا یک زنجییر کودکانه در عزاداری شرکت کنند اما باید در همین مراسم احترام به امور مقدس و رعایت حرمت امام حسین را بیاموزند. بنابراین رفتار کودکان نباید شکل بازیگوشی محض به خود بگیرد. سعی کنید توجه کودک را به مسائل معنوی در هیئت جلب نمایید. این امر تربیتی با رفتار خودتان، با احترامی که خودتان برای مراسم قائل می شوید و مخصوصا با حضور فعال خودتان در مراسم بهتر انجام می شود . یک پدر تماشاچی، یک کودک تماشاچی و بی احساس بار می آورد. خودتان تماشاچی نباشد. با اخلاص و تواضع در سینه زنیها  و نوحه خوانیها شرکت کنید. تنها در این صورت است که کودکتان اوج اهمیت و قداست امام حسین علیه السلام را درک خواهد کرد. یادمان باشد که پدر و مادر ما چگونه با اشکها و عزاداریهای مخلصانه خود، ما را در هیئت ها پا به پای خودشان پیش بردند تا نتیجه این شد که امروز محبت امام حسین در رگ و خونمان جریان پیدا کرده است. اکنون وظیفه ماست که این رسالت را در مورد کودکانمان انجام دهیم.

حواسمان به ادراک کودکان باشد

همیشه اشکالی از عزاداری و مداحی وجود دارد که مورد پسند ما نیست. یادمان باشد در حضور کودکان بدگویی نکنیم و طوری صحبت نکنیم که بچه ها حرمت مجالس امام حسین را ادراک نکنند. اگر عملکرد یک مداح یا یک غلام هیئت را نپسندیدیم در حضور کودکان انتقاد و بدگویی نکنیم بچه ها تفاوت این مسائل را از دستگاه امام حسین درک نمی کنند و این مسائل را از یکدیگر تفکیک نمی کنند. بچه ها دوست دارند مانند بزرگتر ها عزاداری کنند بنابراین برای بچه ها لباس مشکی تهیه کنید و مثل بزگترها به عزاداری آنها احترام بگذارید.

اگر مساله ای توجه کودک را جلب کرد که توضیح آن را مناسب سن وی نمی دانیم، خوب است توجه کودک را به مسائل دیگری که مناسب­تر هستند جلب کنیم. به جای اینکه صفحه سیاه کربلا را مرور کنیم، از صفحه سفید آن بیشتر سخن بگوییم. به جای آنکه از بریدن­ها و شکستن­ها سخن بگوییم، از وفاداریها و از مهربانیهای کربلا سخن بگوییم. بیان داستان توبه حر و گذشت امام، وفاداری یارانی چون زهیر، کیفیت رابطه حضرت اباالفضل با فرزندان، و مخصوصا عملکرد کودکان کربلایی برای بچه ها بسیار مناسب است.

کربلا را حماسی روایت کنیم

اگر ماجرای جنگ را نیز تعریف می کنیم مثل فردوسی که در شاهنامه ماجراهای جنگ را چنان حماسی تعریف می کند که توجه همه را به قهرمانیها و پهلوانیها جلب می کند، از قهرمانی و دلاوری­های یاران امام بگوییم. تبیین زیاد مظلومیتها بدون تبیین قدرت و هیبت امام، ممکن است تصویری بسیار نامطلوب از امام در دل کودک ایجاد کند. خروجی عزادرای های ما در حضور کودکان باید این باشد که کودک، توسل عمیقی به امام یافته و درک کند که امام می تواند بهترین یار او در زندگی باشد.بنابراین باید حواسمان به تصویری که از امام در ذهن کودک می سازیم باشد.

پاسخ دهید